กฐินวัดป่าสันติพุทธาราม อ.โพธาราม ราชบุรี

03/11/2009 ที่ 8:11 AM | เขียนใน กิจกรรมไทยฮอตไลน์ | ใส่ความเห็น

บริษัทจัดให้มีการทอดกฐิน เลยถือโอกาสไปทำบุญให้กลับตัวเองในวันคล้ายวันเกิดปีนี้เสียเลย จำได้ว่าเคยไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่โพธารามครั้งหนึ่งเมื่อครั้งยังเรียนอยู่ที่รามคำแหง (ก็หลายปีแล้วละ) นัดขึ้นรถที่หน้าตึกไทยสัมมิท 6 โมงเช้า แต่มาถึงที่นัดหมาย 6โมง45นาที ขึ้นรถเป็นคนสุดท้าย ระหว่างทางที่ไปก็ดูแผนที่ ที่เตรียมไว้แต่ปรากฏว่าเข้าผิดทาง เลยต้องลงไปถามทางคนแถวนั้น แต่ในความโชคร้ายมักมีความโชคดีอยู่เสมอ ปรากฏว่าทางที่หลงเข้ามากายเป็นทางลัดเสียนี้

มาถึงที่วัดตอน 8โมงครึ่งเร็วกว่าที่คาดเอาไว้ ต้องเอารถตู้จอดไว้นอกวัดห่างจากวัดเป็นกิโลเชียวเนื่องจากทางคับแคบและไม่มีที่จอดรถ แต่ทางวัดได้จัดรถรับส่งเพื่ออำนวยความสะดวกให้ ที่น่าแปลกใจก็คือมีรถจอดเรียงต่อกันข้างทางยาว ตอนแรกไม่คิดว่าคนจะเยอะขนาดนี้ ดูจากทะเบียนรถแล้วส่วนใหญ่จะเดินทางมาจากกรุงเทพ มีคนในพื้นที่บางแต่น้อย พอเข้าบริเวณวัดแล้วก็หาของกินลองท้องก่อนเลย อาหารที่เตรียมไว้ก็ได้จากคนมาร่วมทำบุญช่วยกันนำมาให้รับประทานกัน

หลังจากหาอะไรกินเสร็จแล้วก็เข้าไปนั่งในศาลาวัดได้นั่งตรงหน้าพระประธานพอดี คนนั่งกันแน่นไปหมดไม่มีที่นั่งเลยต้องเข้าไปนั่งแทรกตัวอยู่ตรงนั้น นั่งได้สักพักก็มีพระเดินเรียงแถวตามกันออกมามีพระหลายรูปที่เดียวน่าจะประมาณ 30 รูป (ตอนนั้นไม่ได้นับ) เป็นวัดที่มีพระสงฑ์เยอะทีเดียว ส่วนผ้ากฐินที่ถวายเป็นม้วนสีขาว ดูจากสีแล้วทางวัดน่าจะย้อมเอง สีแปลกตาไท่เหมือนพระวัดไหน

วัดป่ากรรมฐาน สายหลวงตาพระมหาบัว

ก่อนการทอดกฐิน พระอาจารย์สงบ นมสฺสนฺโต (ถามเจ้าหน้าที่ของวัดมา) เทศน์เรื่องที่ท่านเป็นห่วงเรื่องพุทธศาสนิกชน “ติดเปลือก” “ติดฟอร์ม” “ติดพิธีกรรม” — ทั้งหมดข้างล่างนี้ (ไปลอกมาจากhttp://lanpanya.com/wash/archives/942 พี่อีกคนที่ไปด้วยกัน)

  • ที่ผู้สูงส่งทั้งหลายบอกว่าให้ “ปล่อยวาง” แล้วเราพยายามทำใจให้ปล่อยวาง/ไม่ติดยึดนั้น อาจจะไม่มีความหมายใดๆ — ถ้ายังต้อง “คิด” ว่าปล่อยวาง ก็ไม่ใช่ของจริง; มันจะต้องเกิดขึ้นเป็นธรรมชาติในใจ (ไม่ใช่ในสมอง)– จึงไม่ต้องให้เหตุผลใดๆ (เหตุผลที่บอกออกมาจากความคิด ซึ่งมาจากสัญญา/ความจำ/ค่านิยม)
  • นกกระยางสีขาว แลดูสง่า (เปรียบเหมือนคนนุ่งขาวห่มขาว ดูน่าเคารพ) พอเผลอปุ๊บ จิกปลากินทันที (เปรียบเหมือนขาวแต่เปลือกแต่ไม่ดีจริง) ต่างกับนกแร้งซึ่งดูน่ารังเกียจ กินซากศพน่ารังเกียจ แต่แร้งไม่ได้เบียดเบียนใคร; ทั้งนกกระสา และนกแร้ง ต่างยังไม่หลุดพ้นทั้งคู่!
  • อย่าดัดจริตปฏิเสธความจริง — อุดมคติอาจเป็นเป้าหมายได้ แต่เป้าหมายก็ยังไม่ใช่ของจริงที่เป็นอยู่ ถ้ายังไม่ปฏิบัติให้ถึงตรงนั้น ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
  • ศาสนาพุทธ เป็นศาสนาของการปฏิบัติ ใช้ปัญญาพิจารณา (กาลามสูตร) เป็นการปฏิบัติ เมื่อปฏิบัติแล้ว ได้กับตัวเองเท่านั้น จะไปทำให้ใคร “ดีขึ้น” ไม่ได้; ท้ายทึ่สุด ก็เป็นการเดินทางคนเดียวอยู่ดี
  • เป็นการเทศน์ที่ถ้าฟังที่น้ำเสียง ก็ต้องบอกว่าดุเดือด แต่ถ้าฟังอย่างหาความหมายแล้ว ไม่เคยฟังเทศน์แบบนี้มาก่อน แปลกไม่เหมือนใคร เข้าใจง่ายฟังแล้วไม่นั่งเบื่อ นั่งง่วง

ให้ความเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.

%d bloggers like this: